122اولياى الهى و شبيهترين اشخاص به پيامبران باشند.
نكتۀ عرفانى كه از اين آيه برداشت مىشود آن است كه دل انسان كه خانۀ خدا است بايد از اغيار و محبت غير خدا پاكسازى و براى توجه خدا به آن تطهير شود.
تذكر: در آيه فرمود: كعبه را براى طائفان و عاكفان و نمازگزاران تطهير كنيد. منظور از آنها چهار گروه گوناگون نيستند، بلكه منظور بيان حالتهاى مختلف زائرخانۀ خداست. او چون مشغول طواف مىشود طائف است و چون در مسجد به تماشاى كعبه مىنشيند و به عبادت مشغول مىشود عاكف و چون مشغول نماز مىشود راكع و ساجد است. 1
«وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرٰاتِ ...» . آنگاه كه ابراهيم گفت: بارخدايا! اينجا را خانۀ امن قرارده و اهل آن را از انواع نعمتها برخوردار كن، اهلى كه به خدا و معاد ايمان بياورد؛ «مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ» ، خداوند دعاى او را پذيرفت و فرمود: و كافران را هم از نعمتهاى آن كمى برخوردار مىكنم؛زيرا دنيا دار امتحان است؛ «وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً» . سپس آنها را به سوى عذاب آتش مىكشانم و چه بد سرنوشتى است؛ «ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ النّٰارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ» .