103مشترك تمام اديان آسمانى است و همۀ پيامبران اين دو موضوع را سرلوحۀ دعوت خود قرار داده‌اند. قرآن نيز مى‌فرمايد تنها كسانى مساجد را مرمّت مى‌كنند كه ايمان به خدا و روز واپسين دارند؛ «إِنَّمٰا يَعْمُرُ مَسٰاجِدَ اللّٰهِ مَنْ آمَنَ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ...» . هيچ عملى بدون اين دو، مقبول نمى‌افتد.

ب) برپا داشتن نماز و دادن زكات؛ اين دو موضوع هم ركن عملى و اجرايىِ ايمان به خدا و معاد است. از نظر قرآن، ايمانى كه مؤمن را به سوى عمل نكشاند، ايمان ظاهرى است «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا...» ؛ ¹«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد.» به طور جدّى و اساسى ايمان بياوريد؛ نقص در ايمان و نقص در عمل را برطرف سازيد.

ج)جز از خدا نترسيدن؛ در مقام انجام وظايف ايمانى، جز از خدا نبايد هراسى داشت؛ «وَ لَمْ يَخْشَ إِلاَّ اللّٰهَ » .

محبوب اول

آنگاه كه دل انسان از عشق و حّب الهى لبريز شد، تنها در برابر او احساس مسؤوليت مى‌كند. هر مقدار عظمت خداوند در ذهن او بالا رود، به همان اندازه از اهمّيت مخلوقات در نظر او كاسته مى‌شود و ديگر حاضر نيست به خاطر رضاى خلق، رضاى خداوند را فدا كند. اگر از ما بخواهند كه دنيا و آخرت را در دو عبارتِ كوتاه بيان كنيم، مى‌توانيم بگوييم كه ما هميشه بر سرِ اين دو راهى قرار مى‌گيريم: