73غذاى كافى بخورم و چون سير شدم، به خدا ايمان آورم؟ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آنقدر خنديد كه دندانهاى مباركش نمايان شد. سپس فرمود: خير! خداوند تو را به وسيله آنچه ديگر مؤمنان را بىنياز مىكند، بىنياز مىسازد. 1
9. نقل است روزى حضرت محمد صلى الله عليه و آله به صهيب بن سنان فرمود: در حالى كه از چشم درد رنج مىبرى، خرما مىخورى؟ صهيب گفت: اين چشم من درد مىكند و من خرما را با طرف ديگر مىخورم. 2
10. روزى ابوهريره كفش حضرت را ربود و آن را نزد خرما فروشى گرو گذاشت و خرما گرفت. مشغول خوردن بود كه پيامبر سر رسيد و از او پرسيد: اى ابا هريره! چه مىخورى؟ پاسخ داد: كفش پيامبر را. 3
در مكتب رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله شوخى بايد به اندازهاى باشد كه مايه تخريب شخصيت گوينده آن نشود. قيس بن سعد ، يار جوان پيامبر پس از توصيف شوخ طبعى حضرت مىگويد: «به خدا سوگند! آن حضرت با آن شگفتى و خنده، هيبتش از همه افزونتر بود». 4
زيادهروى در شوخى، ابهت انسان را درهم مىشكند و اسلام هم براى شخصيت پيروان خود ارزش والايى قائل شده است. بنابراين، رسول خدا صلى الله عليه و آله افراط در شوخى را نكوهش مىكرد:
«لاتَمْزَحْ فَيَذْهَبَ بَهاؤُكَ؛
از شوخى [زياد] بپرهيز؛ زيرا ارزش و قداستت شكسته مىشود». 5
در شوخى نبايد از وسايل نامشروعى چون دروغ، براى خندان ديگران بهره گرفت. رسول گرامى اسلام در هشدارى مىفرمايد: