69نقل است: «شخصى به حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: من بيشتر گناهان را مرتكب مى‌شوم، ولى تصميم گرفته‌ام كه خود را اصلاح كنم، ولى نمى‌دانم چگونه؟ حضرت فرمود: راست بگو و دروغ نگو و هر گناهى را كه مى‌خواهى، انجام بده. او در محضر پيامبر تعهد كرد كه هرگز دروغ نگويد.

پس از مدت كوتاهى، شيطان او را وسوسه كرد تا كار خلافى انجام دهد.

بى‌درنگ به فكر فرو رفت كه اگر من مرتكب چنين عملى شوم و فردا رسول خدا صلى الله عليه و آله از من در اين باره بپرسد، چه بگويم. اگر راست بگويم، حد بر من جارى مى‌كند و اگر دروغ بگويم، كه خلاف تعهد است. به همين ترتيب، هرگاه مى‌خواست مرتكب گناهى شود، قدرى انديشه مى‌كرد و به اين ترتيب، ترك دروغ سبب شد ديگر گناهان را نيز ترك كند». ¹

16 شوخ طبعى

اسلام، شوخى را تا زمانى تأييد كرده است كه با گناه ديگرى مانند تحقير و تمسخر و افترا و غيبت و مانند آن همراه نباشد. رسول گرامى اسلام با سفارش ياران خود به شوخ طبعى، به مقدار ضرورت، خود نيز با آنان شوخى مى‌كرد.حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:

كٰانَ رَسُولُ اللّٰه صلى الله عليه و آله لَيَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اصْحٰابِهِ اذٰا رأٰهُ مَغْمُوماً بِالْمُدٰاعَبَةِ وَ كانَ يَقُولُ انَّ اللّٰهَ يُبْغِضُ الْمُعَبَّسَ في وَجْهِ اخٖيهِ. ²