63جابر عرض كرد: اى رسول خدا، چه نيكوست اين سخن كه گفتى! فرمود:
«و چه سخت است شرطهايى كه كردم». 1
همچنين آوردهاند: «پيامبر زنى را ديد كه با زبان روزه به كنيز خود دشنام مىداد. پيامبر غذايى طلبيد و به آن زن گفت: بخور. عرض كرد: روزه هستم! فرمود:
چگونه روزهاى در حالى كه به كنيز خود دشنام دادى؟ روزه فقط خوددارى از خوردن و نوشيدن نيست، بلكه خداوند، روزه را حجاب همه امور زشت و ناروا ساخته است. چه كم هستند روزهداران و چه بسيارند گرسنگى كشندگان». 2
13 همرنگى و دورى از تكلّف
پيامبر به تمام معنا از تكلف دور بود و اين حقيقت در همه امور زندگى شخصى و اجتماعى آن حضرت مشهود است. بىتكلفى پيامبر در لباس و آراستگى و نشست و برخاستش، به تمام معنا وجود داشت. مانند پادشاهان و اشراف لباس نمىپوشيد و از حركتهاى پر طمطراق بيزار بود. چنان نبود كه در رفت و آمد، خيل مريدان و ملتزمان ركاب همراهىاش كنند. چشمها را با كبكبه و دبدبه پر نمىساخت كه اين سيره «مَلاَء» است. سادگى، راحتى و بىآلايشى او، همه را مجذوب خود مىكرد. چون راه مىرفت، قدمهايش را سبك برمىداشت و تند مىرفت. 3