43توجه به بهداشت فردى، جايگاهى بس مهم در زندگى حضرت داشت.

ايشان به درستى تعاليم دينى را در زندگى فردى به كار مى‌بستند و با كاربست عملى خويش، ديگران را نيز به اين توصيه‌ها رهنمون مى‌ساختند.

بوريايى بدون هيچ زيرانداز ديگرى مى‌خفت و پيش از خواب مسواك مى‌كرد. چون به بستر مى‌رفت، بر پهلوى راست مى‌خوابيد. دست راست را زير گونه راست قرار مى‌داد و آية الكرسى و دعا مى‌خواند. از جمله آن دعاها اين بود:

بِسْمِ اللّٰهِ امُوتُ وَ احْيىٰ وَ الَى اللّٰهِ الْمَصِيرُ اللّٰهُمَّ آمِنْ رَوْعَتِي وَاسْتُرْ عَوْرَتي وَ ادِّ عَنِّى أَمٰانَتِي. ¹

به نام خدا مى‌ميرم و زنده مى‌شوم و بازگشت به سوى خداست. بار خدايا! هراسم را تسكين ده و امنيتم بخش و عورتم را پوشيده بدار و امانتم را بپرداز.

حضرت على عليه السلام درباره نوع رخت‌خواب ايشان مى‌فرمايد:

كَانَ لَهُ فِرَاشٌ مِنْ أدْمٍ حَشُوهُ لِيفٌ وَ كَانَت لَهُ عَبَاءَةٌ تُفْرَشُ لَهُ حَيْثُمَا انْتَقَلَ وَ تُثَنَّى ثِنتَينِ وَ كَانَ كَثِيراً مٰا يَتَوَسَّدُ وَسَادَةً لَهُ مِنْ أدْمٍ حَشوُها لَيفٌ وَ يَجْلِسُ عَلَيهَا... وَ كَانَ يَنَامُ عَلَى الْحَصِيرِ لَيسَ تَحتَهُ شَىءٌ غَيْرُهُ. ²

رخت‌خواب ايشان پوستى بود كه داخل آن از ليفه و پوشال خرما پر شده بود. بالش او نيز چنين بود. زيرانداز او يك عبا بود كه گاهى هم آن را دولا مى‌كرد و بر آن مى‌نشست. بيشتر موارد بر حصيرى مى‌خوابيد كه زيرش چيزى جز آن نبود.