279
100 پيش‌گيرى از تبعيض
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله در مسائل فردى و شخصى، نرم و ملايم بود، ولى در مسائل اصولى و كلى و مسئوليت‌هاى اجتماعى، نهايت درجه صلابت را داشت؛ زيرا آن موضوع به قانون اسلام مربوط مى‌شد، نه خودش.
در فتح مكه، زنى از اشراف قريش از قبيله بنى‌مخزوم دزدى كرده بود كه به حكم قانون اسلام، بايد دست دزد بريده مى‌شد. وقتى قضيه ثابت گرديد و قرار شد حكم درباره او اجرا شود، وساطت‌هاى افراد گوناگون آغاز شد كه مى‌گفتند: يا رسول اللّٰه! اگر مى‌شود از مجازات صرف‌نظر كنيد. اين زن دختر فلان شخص است كه مى‌دانيد چقدر محترم است. آبروى يك فاميل محترم از بين مى‌رود. هرچه گفتند، پيامبر فرمود: محال و ممتنع است. آيا مى‌گوييد من قانون اسلام را معطل كنم؟ اگر همين زن يك زن بى‌كس بود و به فاميل اشرافى وابسته نبود، همه شما مى‌گفتيد: دزد است و بايد مجازات شود. 1
ايشان همان روز هنگام عصر در ميان مردم سخنرانى كرد و فرمود:
اقوام و ملل پيشين از آن جهت سقوط كردند و منقرض شدند كه در اجراى قانون خدا تبعيض مى‌كردند. هرگاه يكى از توانگران مرتكب جرم مى‌شد، معاف مى‌گشت و اگر ضعيف و زيردستى مرتكب مى‌شد، به مجازاتش مى‌رسيد. سوگند به خدايى كه جانم در دست اوست، در