163فرش، كه اينها همه نشانۀ احترامى است كه انسان براى آن مكان قائل است و فقدان آنها كوچكترين خللى در ارزش مكان و صاحب آن ايجاد نمى‌كند.
مساجد سبعه: اين محل كه در واقع محل وقوع غزوۀ احزاب يا خندق است متشكّل از چندين مسجد بوده كه تعدادى تخريب شده و تعدادى در حال تخريب‌اند، تا در كنار همۀ آنها مسجدى وسيع احداث شود. نكتۀ مهم در وجود اين مساجد آن بوده كه يكى به نام مسجد فتح و سايرين به نام صحابۀ پيامبر(ص): على(ع) و سلمان و ابوبكر و عمر و همچنين حضرت فاطمه(س) بوده است كه در محلى احداث شده بودند كه آنان به هنگام محاصرۀ شهر، در آن محلها به عبادت مى‌پرداختند.
مسجد قُبا: در جنوب مدينۀ منوّره مسجدى قرار دارد به نام مسجد قبا. «قُبا» كه اينك جزيى از شهر مدينه است، در صدر اسلام روستايى در نزديكى مدينه بوده كه ورود پيامبر خداص به مدينه به هنگام هجرت از آن طريق بوده است. پيامبر خدا با ورود به اين محل، منتظر ماند تا على، فاطمه و ديگران به او بپيوندند و تا آمدن آنان در اين مكان آغاز به ساختن مسجدى كرد كه اوّلين مسجد اسلام است. از پيامبر خدا منقول است كه:
«الصَّلاةُ في مَسْجِدِ قُباءَ كَعُمْرَةٍ»؛ «نماز در مسجد قباء مانند انجام عمره است [پاداش عمره دارد].» 1 مسجد ذوقبلتين: «ذوقبلتين» به معناى «داراى دو قبله» است و علّت اين نامگذارى نيز آن است كه دستور تغيير قبله در اين مسجد به پيامبرص