1) . وَ وٰاعَدْنٰا مُوسىٰ ثَلاٰثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْنٰاهٰا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقٰاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ؛ «و با موسى سى شب وعده و قرار نهاديم، چون پايان يافت ده شب ديگر بر آن افزوديم تا آن كه زمان وعده به چهل شب تكميل شد (اعراف:142). قابل تأمّل است كه على‌رغم حضور شبانه‌روزىِ حضرت موسى در كوه طور، قرآن كريم فقط به شبهاى آن اشاره كرده است.»

2) . از جمله ر.ك: قرآن كريم، آل‌عمران:17-16؛ ذاريات:18؛ طه:130 و دهر:26

3) . از جمله: - اَلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنٰا إِنَّنٰا آمَنّٰا فَاغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا وَ قِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ * اَلصّٰابِرِينَ وَ الصّٰادِقِينَ وَ الْقٰانِتِينَ وَ الْمُنْفِقِينَ وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحٰارِ ؛ «آنان كه به درگاه عزّ الهى عرضه دارند پروردگارا به كرم خود گناهان ما را ببخش و ما را از عذاب آتش جهنّم نگاه دار آنان صابران و راستگويان و فرمانبرداران و انفاق‌كنندگان و استغفاركنندگان در سحرگاهان‌اند.» (آل‌عمران:17-16)، - بِالْأَسْحٰارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ؛ «و سحرگاهان از درگاه خدا طلب آمرزش و مغفرت مى‌كنند.» (ذاريات:18)، و - وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِهٰا وَ مِنْ آنٰاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرٰافَ النَّهٰارِ ؛ «وخداى را پيش از طلوع خورشيد و بعد از غروب آن و ساعاتى از شب تار و اطراف روز روشن ستايش و تسبيح‌گو باش.» (طه:130).