93

منىٰ، تجليگاه تولى و تبرىٰ

وقتى زائران بيت خدا مقدمات طواف زيارت را به نام وقوف در عرفات و مَشْعر انجام دادند، خداوند دستور افاضۀ از مشعر به سرزمين منى را صادر مى‌كند.

ذات اقدس الٰه براى اين مكانها احكامى و براى احكام، حكمت‌هايى مقرّر كرده است، اما دربارۀ اصل «افاضه» مى‌فرمايد: «فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ وَ اذْكُرُوهُ كَمٰا هَدٰاكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّٰالِّينَ » ¹.

آنگاه افاضه از مشعر را اين چنين بيان مى‌كند: «ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفٰاضَ النّٰاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ » ² بعد از انجام مناسك منى اين چنين مى‌گويد:

«فَإِذٰا قَضَيْتُمْ مَنٰاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ آبٰاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً» ³ يعنى وقتى از عرفات به مشعر آمديد، وقوفتان با نام و ياد خدا باشد و به شكرانه اينكه حضرتش شما را از ضلالت به هدايت آورد متذكّر باشيد: «فَاذْكُرُوا