232همپرواز است. گاه انسان دستش را در راه خدا مىدهد و با «أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنىٰ وَ ثُلاٰثَ» همپرواز مىشود. گاهى تلاش و كوشش مىكند تا عارف و عالم شود، در اين صورت با فرشتگان همشهادت است.
طعام معنوى پيامبر گرامى - صلى اللّٰه عليه و آله -
وقتى ما مهمان رسول اكرميم، در كنار سفرۀ طعام معنوى آن حضرت نشستهايم تا او ما را تغذيه نمايد، ما را دعوت كرده تا عالم كند. بدون اذن وارد نشدهايم، بدون دعوت هم شركت نكردهايم. به خود وعده مىدهيم كه با دعوت پيامبر گرامى(ص)آمدهايم و امكان حضور بدنى نصيب ما شده است، و لذا خود را اميدوار مىكنيم كه پيام دعوت حضرت به ما رسيده است. اما اكنون كه آمدهايم بايد چه كنيم؟ جز اين است كه بايد از طعام حضرت استفاده كنيم؟ اگر كسى بخواهد از غذاى علمى حضرت استفاده كند، شرطش چيست؟ فرمود: شما كه مهمان پيغمبريد، مبادا عمر خود را در مدينه با مؤانسه بگذرانيد (مستأنسين لحديث) مبادا زبان به سخن عادى باز كنيد و اوقات خود را به انس و مؤانسههاى صورى بگذرانيد، بايد اينجا سميع بود و بصير. بايد شنوا بودو بينا. اينجا آمدهايد حرف بشنويد يا حرف بزنيد؟ اگر آمدهايد كه چيزى ياد بگيريد پس حرفى كه پيغمبر را مىرنجاند بر زبان نياوريد «وَ لاٰ مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذٰلِكُمْ كٰانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ ». 1
اگر شب، در حرم را بستند يعنى ديگر راهى براى زيارت نيست؟! پشت ديوار حرم نمىتوان زيارت جامعه را قرائت كرد؟! اگر شب راه نيست نمىتوان باريافت؟! اگر يك ديوار و دو ديوار، حاجب و مانع باشد