203
رسولاكرم(ص)اسوۀ همۀ انسانها
انسان سالك الىاللّٰه همواره نيازمند اسوه و الگوست تا عقايد خود را بر عقيده او و اخلاق خود را بر خلق او و رفتار خود را بر كردار او منطبق نمايد. وقتى رسولاكرم(ص)از لحاظ علمى و عملى سرآمد همه راهيان به سوى حق شد، اسوۀ همگان قرار مىگيرد و قلمرو اسوه بودن او همسان منطقه رسالت او، جهانى خواهد بود، و خداى سبحان حضرت رسول را اول به آداب خاص متأدب نمود، سپس او را نمونه ديگران قرار داد و تمام جوامع بشرى را به اقتدا به وى امر كرد. همۀ اوامر علمى و عملى آن حضرت(ص)خواه در معراج و خواه در غير معراج و خواه بصورت وحى قرآنى و خواه بصورت الهام و حديث قدسى، به عنوان تعليم كتاب و حكمت و تأديب به ادبهاى الهى است. و رسولاكرم(ص)نيز در قبول آن مواهب غيبى، قابليت تمام داشت و همه فيضهايى را كه از مبدأ تام الفاعلية تنزّل يافت دريافت كرد، مثلاً:
«خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجٰاهِلِينَ »
1
.
«وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نٰافِلَةً لَكَ عَسىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقٰاماً مَحْمُوداً»
2
.
و نيز آياتى كه كمالهاى علمى و عملى را همانند: «شرح صدر»، تلقى قرآن از نزد خداوند به عنوان «امالكتاب»، «استقامت در برابر هر سانحۀ سنگين و رويداد دردناك»، «هجرت و جهاد»، «اجتهاد»، «قيام به قسط و عدل و انصاف» و هزاران اوصاف كمالى ديگر را دربر دارند، همگى نشانۀ كمال انسانى حضرت رسولاكرم(ص)است.