50 «اِنَّ اللهَ يَداٰفِعُ لِمنْ يَحُجُّ مِنْ شيعَتِنٰا عَمَّنْ لاٰ يَحُّجُ» ¹.

«خداوند به خاطر حج رفتن گروهى از شيعه، قهر خود را از ديگران باز مى‌دارد».

و در جاى ديگر مى‌خوانيم:

«يَدْخُلُ عَلَى الْمَيِّتِ فى قَبْرِه الصَّلاٰةُ والصَّوْمَ والْحَجُّ وَالصَّدَقَةُ وَالْعِتْقُ» ².

«هر يك از نماز و حج و صدقه و آزادكردن بردگان، در قيافه زيبائى، مونس انسان در قبر مى‌شود».

در روايت آمده است كه: هرگاه انسان به خيال زود رسيدن به حوائج دنيا، حج را رها كند، خداوند چنان در كارش گره قرار مى‌دهد كه حجاج بيشتر مراسم حج را انجام داده ولى او هنوز مشكل خود را حل نكرده است ³.

خداوند به زائران خانه خود لطف بسيار دارد. در حديث مى‌خوانيم:

«لاٰ يَزاٰلُ الْعَبْدُ فى جِدِّ الطَّواٰفِ بالْكَعْبَةِ مٰادٰامَ حُلِّقَ الرَّأْسُ عَلَيْهِ» ⁴.

مرحوم مجلسى در كتاب مرآة العقول مى‌فرمايد: معناى حديث آن است كه بعد از سرتراشيدن در مكه، مادامى كه موها نروييده است، گويا انسان در حال طواف است. نشانه لطف ديگر خداوند به حاجى آن است كه هرگاه زائر خانه خدا در مكه يا مدينه از دنيا برود در قيامت بدون