41دردشناسى و دوايابى است.

كعبه، قيام است؛ يعنى، انگيزۀ عشق و حركت، در جهت دادن به كارهاست.

كعبه قيام است؛ يعنى، مركزى است كه مى‌توان مردم را براى قيام، دور آن دعوت نمود، همانگونه كه امام حسين(عليه‌السّلام) قبل از حركت به كربلا، چند ماه در مكه توقف كرد و هنگام اجتماع مردم براى اعمال حج، آنان را آگاه ساخت و رفت. همانگونه كه قيام حضرت مهدى(عليه‌السّلام) نيز از آنجا آغاز و مايه خواهد گرفت. خانه‌اى كه همۀ مردم آن را از خود مى‌دانند: (سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ) ¹.

جائى كه نخستين عبادتگاه مردم، در زمين است (إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً) ².

خانه‌اى كه اختصاص به فرد و گروه و حزبى ندارد، بلكه همه‌گير و جهان شمول است: (هُدىً لِلْعٰالَمِينَ ) ³.

خانه‌اى كه عتيق است؛ يعنى، آزاد از قيد مالكيّت بشرى است (وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ ) ⁴.

خانه‌اى كه از هرگونه گزند و توطئه محفوظ است (أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحٰابِ الْفِيلِ ) ⁵.

خانه‌اى كه سوء قصد به آن، قهر خدا را به دنبال دارد (وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ ) ⁶.

خانه‌اى كه نگاه به آن، عبادت است. كعبه همچون مادرى است كه