249

1 - عثمان بن مظعون،

اولين مهاجرى كه از دنيا رفت ¹ و پيامبر گرامى(صلّى اللّٰه عليه و آله) در تشييع جنازۀ او شركت كرده، فرمود:

«طوباك يا عثمان لم تلبسك الدنيا و لم تلبسها» خوشا به حالت كه دنيا تو را نپوشانيد و تو نيز خود را با دنيا نپوشاندى ²، پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) بعد از دفن وى، دستور فرمودند، سنگى را روى قبر او قرار دهند.

جالب اينكه، سنگ به قدرى بزرگ و سنگين بود كه اصحاب قادر بر حمل نبودند و شخص پيامبر(صلّى اللّٰه عليه و آله) با تمام قدرت كمك فرمود و بعد از تغييراتى كه در بقيع واقع شد، قبر او را از همان سنگ بزرگ شناسائى كردند. پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) با اين عمل به مردم اين درس را داد كه قبر افرادى مثل عثمان بن مظعون (كه مردى صالح و عابد و زاهد بود، تا جايى كه رسول خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) بعد از مرگش، كفن از صورتش كنار زد و صورت او را بوسيد) ³، بايد با عزت بماند.

2 - فاطمه بنت اسد،

مادر حضرت على(عليه‌السّلام) زنى كه ديوار كعبه براى زايمان او شكافته شد و امدادهاى غيبى هنگام تولد فرزندش از آسمان فرود آمد، يازدهمين نفرى بود كه به رسول خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) ايمان آورد و حضرت با كلمه «مادرم» به او خطاب مى‌فرمود، زنى كه پيامبر عزيز(صلّى اللّٰه عليه و آله) در مرگ او گريه كرد و پيراهن خود را، كفن او نمود و چهل تكبير بر او گفت، زنى كه براى دو نفر از اولياى خدا (پيامبر اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله و اميرالمؤمنين عليه‌السّلام) خدمت و