231ارزش قائلند (صفا و مروه را كه جايگاه تلاش هاجر(عليهاالسّلام) است، مقدس مىشمارند)، ولى كربلا را كه جايگاه تلاش امام حسين(عليهالسّلام) است، بىارزش مىدانند.
اى امام مجتبى(عليهالسّلام) اينها اولياى خدا را كه از دنيا رفته و يا شهيد شدهاند، همچون جماد بىاثر مىدانند، ولى در روايات خود، زندگى در مدينه و در همسايگى رسول اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) را كمال مىشمارند.
اى امام مجتبى(عليهالسّلام) اينها كلمۀ «محمّد»(صلّى اللّٰه عليه و آله) را در كنار «اللّٰه» شرك مىدانند، ولى كلمۀ «سلطان و ملك» را در كنار اسم شريف «خدا» توحيد!
اى امامان معصوم (عليهمالسّلام) گويا بريدگان از شما، كلمات رؤساى مذهب خود را نيز فراموش كردهاند، در تاريخ مىخوانيم: كه مالك 1 به منصور دوانيقى گفت: هنگام دعا بر مزار رسولاللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله)، صورت خود را رو به قبر مطهر كن، زيرا كه پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) وسيلۀ نجات تو و پدرت حضرت آدم(عليهالسّلام) است 2، ولى امروزه، رو كردن به قبر شريف را خلاف دين مىدانند!
من نمىدانم، چرا زادگاه عيسى(عليهالسّلام) آن قدر ارزش دارد كه پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) شب معراج بايد به آنجا رفته، نماز