171عليه و آله) در سلامت باشد ¹ و در مواردى شخصاً، شمشير دست مى‌گرفت و از حضرت پاسدارى مى‌كرد و كفار، همين كه بزرگ مكه و قريش را حامى پيامبر(صلّى اللّٰه عليه و آله) مى‌ديدند از حركات ايذائى خود صرف نظر كرده، متفرق مى‌شدند ².

در يكى از روزها، ابوطالب، پيامبر(صلّى اللّٰه عليه و آله) را نيافت، خيال كرد حضرت را گروگان گرفته يا شهيد كرده‌اند، فوراً بنى هاشم را جمع و همه را مسلح نمود و هر كدام را براى انتقام به سراغ يكى از بزرگان كفار فرستاد.

حمايت «مكتبى» نه «عاطفى»

بعضى خيال كرده‌اند كه اين همه حمايت ابوطالب(عليه السّلام) از رسول‌خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) به خاطر آن بود كه حضرت محمّد(صلّى اللّٰه عليه و آله) فرزند برادرش بود و حمايت جنبۀ عاطفى داشته، غافل از اينكه:

1 - عاطفۀ انسان نسبت به فرزند خود، بيش از فرزند برادر است و ما مى‌بينيم كه ابوطالب، فرزند خود را فداى رسول خدا حضرت محمّد(صلّى اللّٰه عليه و آله) مى‌كرد. در شبهاى خطرناك، خوابگاه حضرت محمّد(صلّى اللّٰه عليه و آله) را با خوابگاه فرزند خود عوض مى‌نمود ³.