155بيتوته كنند. بد نيست كمى در مسألۀ آزمايش گفتگو كنيم، زيرا حضرت ابراهيم (عليه‌السّلام) در اين مكان، تحت آزمايش بزرگى قرار گرفت و قابليت رسيدن به مقام امامت را پيدا كرد.

آزمايش

آزمايش از برنامه‌ها و سنت‌هاى قطعى الهى نسبت به همۀ انسان‌ها است.

هدف آزمايش خداوند، كسب اطلاع نيست، بلكه شكوفا شدن استعدادهاى درونى ما است. او مى‌داند كه هر كسى چگونه است، ليكن تا آزمايشى در كار نباشد و عملى از ما سر نزند، استحقاق پاداش يا كيفر، درست نخواهد بود.

ابزار آزمايش، تمام «شيرينى‌ها» و «ناگوارى‌ها» است: «وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ»، ¹گاهى ابزار آزمايش، ترس و گرسنگى و نقص مال و مرگ و كمى محصولات و غيره است. ²

مردم در برابر آزمايشان الهى چند دسته هستند:

1 - گروهى بى‌صبرى نموده، فرياد مى‌زنند: «إِذٰا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً» ³.

2 - گروهى با صبر و مقاومت، حوادث را تحمل مى‌نمايند: «وَ بَشِّرِ الصّٰابِرِينَ » ⁴

3 - گروهى كه همه تلخى‌ها را در جهان‌بينى الهى، «لطف خفى»