249
فصل سوم:زيارت، جلوهاى از محبت
زيارت، حضور مُحبّ در پيشگاه محبوب است و ابراز ارادت و محبت به پيشوايان دين، اظهار فروتنى در برابر دين و اعلام ايمان و ديندارى است؛ زيرا اوّلاً، دين جز محبت نيست. 1 ثانياً، حبّ محبوب خدا حبّ خداست و زيارت جلوهاى از اين محبت است. افزون بر اين، كسى كه مظهر محبت كامل حق و حبيب او، يعنى رسولاكرم(ص) را دوست مىدارد از او اطاعت مىكند و پيروى از آن محور محبت الهى، انسان را متعالى و محبوب خدا مىكند؛ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ . 2
روايات فراوانى دربارۀ محبت به پيامبر و عترت طاهرين(عليهم السلام) رسيده است كه در اينجا دو نمونه از آنها نقل مىشود:
1. انَس مىگويد: مردى باديهنشين از پيامبر گرامى¦ پرسيد: رستاخيز چه روزى فرا مىرسد؟ همزمان با اين پرسش هنگام نماز شد. حضرترسول(ص) پس از نماز، آن مرد را به حضور طلبيده و فرمود: براى آن روز چه ذخيرهاى فراهم كردهاى؟؛
«فَما أعْدَدْتَ لَها؟» . عرض كرد: سوگند به خداوند كه نماز و روزه فراوانى براى قيامت ذخيره نكردهام، ولى خدا و پيامبرش را دوست مىدارم. آنگاه پيامبراكرم(ص) فرمود: انسان با محبوب خويش محشور مىشود؛
«الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أحَبَّ» . انَس مىگويد: مسلمانان را پس از رهايى