215

فصل نهم:وقوف در مشعرالحرام

به فرمان خداى سبحان حج‌گزاران پس از غروب آفتاب روز نهم ذى‌حجّه از سرزمين عرفات به سوى مشعرالحرام حركت كرده؛ فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ ¹و شب را در آنجا سپرى مى‌كنند. وقوف در مشعر، همچون وقوف در عرفات از اركان حج است. در اين فرصت، زائران پاسى از شب را به جمع‌آورى سنگريزه براى رمى جمرات مى‌گذرانند.

مشعرالحرام جزو محدودۀ حرم و اوّلين دَرِ ورودى ² آن است. كسى كه در روز عرفه و سرزمين عرفات، به علوم و معارف الهى عارف و به آداب ويژۀ دينى متعبّد شد، لايق آن است كه وارد حرم شده و در راهرو و دالان ورودى آنْ شبى را بيتوته كند و از همانجا سنگريزه‌هايى را جمع‌آورى كرده تا در روز دهم در منا جمرات و شيطان را رمى كند.

راز وقوف و بيتوتۀ در مشعرالحرام اين است كه، حج‌گزار قلب خود را با شعار تقوا آگاه كرده، تقوا و خوف از خداوند را شعار دل خود قرار دهد ³ تا قلب او با تقوا شناخته شود؛ كه شعار هر قومى معرّفِ آن قوم است. بنابراين، اگرچه تقوا در همۀ مناسك حج مطرح است ليكن تجلّى ويژۀ آن هنگام وقوف در مشعرالحرام، مشهودِ واقفان بر اسرار است.