61فرماندار جده و ساير رجال رسمى حاضر بودند، بنا به تقاضاى اكيد كارداران مصر و عراق، تلفنى به ايشان نيز اطلاع داده شد و به فرودگاه آمدند.

تقريباً يك ساعت بعد از غروب، با يكى از هواپيماهاى سربازبر آمريكائى، كه دولت آمريكا نظر به ضيق وقت و عدم كفاف طيّاره‌هاى موجود، آنها را براى آوردن حجاج به جده اختصاص داده بود، وارد شدند و مراسم استقبال رسمى به عمل آمد. ولى به علت مذكور، عده‌اى كه انتظار مى‌رفت در استقبال حاضر باشند نبودند و از ساعت ورود حضرت آيت‌اللّٰه نسبت به رويۀ دولت سعودى نسبت به ايشان بدبين شدند، به خصوص كه اولياى امور دولت راجع به خطابه‌اى كه مى‌خواستند در عرفات ايراد نمايند، اعتراض و مخالفت كرده بودند (موضوع تلگراف شماره 97 مورخ 31/6/2 اين سفارت).

كاميونى براى حمل جامه‌دان‌هاى معظم‌له و همراهان تا پاى طيّاره آورده بودند و اثاثيۀ ايشان و همراهانشان را بدون تفتيش گمركى، از فرودگاه به خانه‌اى كه براى استراحت ايشان اختصاص داده شده بود بردند. خودشان نيز به آنجا رفتند و مدتى معاون وزارت امور خارجه و فرماندار جده آنجا بودند و قرار شد پس از صرف شام براى عمره [ تمتّع] به «مكه» مشرف شوند.

چون مرسوم در آنجا اين است كه محترمين حجاج و ميهمانان دولت؛ از قبيل أمرا و أمراى حج دول اسلامى و بزرگان علما و