147و ما با كسانىكه اين نيابت را قبول كرده بودند و آقاى مسعودپور، كه به جزئيات شرعى كار نيابت وارد بود، به سمت قربانگاه حركت كرديم.
در ميان راه، در بارۀ از بين رفتن گوشتهاى قربانى صحبت مىكرديم. مسألۀ قربانى و از بين رفتن گوشتها، از سالها پيش موضوع مورد بحث بيشتر كسانى بود كه حج بهجا مىآوردند.
بهويژه اينكه سال به سال بر تعداد اين قربانىها افزوده مىشود و با وضعيت فعلى دنيا، كه هنوز گرسنگان بسيارى در گوشه و كنار آن، بهخاطر عدم دسترسى به غذاى كافى از بين مىروند و بهويژه مسلمانان زيادى كه به همين مشكل دچارند، همواره، اين نگرانى و بلكه اعتراض وجود داشته كه چرا بايد اين همه گوشت در يك روز از بين برود و در زمين مدفون شود و حال آنكه مسلمانانى در گوشه و كنار جهان از گرسنگى در رنج و عذاب باشند و بلكه از بين بروند؟!
پيشنهادهايى براى ماشينى كردن ذبح قربانىها در محل منا داده شد و بانك توسعۀ اسلامى، سيستمى را براى اين منظور تعبيه كرده است. منتهى اين سيستم ظرفيت كافى براى ذبح حدود يك و نيم تا دو ميليون قربانى را ندارد و بالاترين آمارها از ظرفيت اين سيستم به گمانم بيش از يكصد تا دويست هزار ذبح نباشد.
گذشته از اين، محلى كه اين سيستم در آن راه اندازى شده، محلى است كه در مورد آن اختلاف نظر وجود دارد. به اين صورت