117
برائت از مشركين
1 - نداى الهى توحيد و دعوت به بندگى و طاعت حق، كه به حق ضامن خير دنيا و آخرت مردم و عامل بيدارى و رشد انسانها و شكوفا شدن استعدادهاى آدميان و باعث آبادى دنيا و آخرت و به پا شدن خيمۀ حيات طيّبه است، به وسيلۀ اولين پيامبر در عرصهگاه زندگى انسان طنين انداز شد.
از همان زمان قابيليان شهوت پرست و اسيران بند هوا و هوس و خود فروختگان به دنياى پست و متكبران معاند و آنان كه مىخواستند ميدان حيات، عرصۀ تاختوتاز بىمحاسبۀ آنان باشد و از اين طريق ديگران را دچار فضاى ظلمانى استعمار و استثمار نمايند و از اين نمد براى خود كلاهى بسازند و در اين مقام تمام نعمتهاى الهى و حقوق ديگران را ابزار و وسايل پيشبرد اهداف پليد خود نمايند، در برابر خط نورانى توحيد - كه مردم را به حرّيت و آزادى واقعى، به اخلاق حسنه و عمل صالح، به رعايت حقوق خود و ديگران، به استقلال و كرامت، به علم و دانش و به بصيرت و بينش دعوت مىكرد - ايستادند.
اينان روشن بودن چراغ توحيد را مانع از