44اعلام آن بايد از راه‌هاى خاصى كه ميان عقلا مرسوم است، وارد شد مگر اين كه موردى از سوى شرع مقدس ممنوع شده باشد.

يكى از راه‌هاى اظهار محبت به اولياى خدا و پاكان و مقربان درگاه او كه شارع مقدس هم از آن نهى نكرده است، تبرك‌جويى از آثار و نشانه‌هاى آنان و احترام به هر چيزى است كه انسان را به ياد آنها مى‌اندازد.

همان گونه كه بوسيدن حجرالأسود و طواف دور كعبه و حتى افعال و اذكارى كه به عنوان نماز به جا مى‌آوريم، همه نشانه‌هايى از اظهار عبوديت و تذلل در برابر حقتعالى است، تبرك جستن به آثار اولياى خدا نيز نمودهايى از علاقه و محبت قلبى ما نسبت به كسانى است كه خداوند محبت آنها را بر ما واجب كرده است.

اين است كه مى‌بينيم اصحاب رسول خدا هم پس از رحلت آن حضرت براى اظهار محبت قلبى و عشق درونى خود به آن بزرگوار، به هر چيزى كه به پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت داده مى‌شد، احترام مى‌كردند و از آن تبرك مى‌جستند. همچنان كه يعقوب پيامبر پيراهن يوسف را كه نشانى از محبوب بود، بر ديده نهاد و چشمانش بينا شد. ¹اكنون به رواياتى در اين زمينه توجه فرماييد: