30«و اگر آنها هنگامى كه بر نفس خود ظلم كردند، پيش تو آيند و از خدا طلب مغفرت كنند، و رسول هم براى آنان طلب مغفرت كند، خداوند را توبهپذير و مهربان خواهند يافت».
در اين آيۀ شريفه خداوند مردم را به اين حقيقت راهنمايى مىكند كه براى توبه و استغفار به درگاه خداوند، بهتر است كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بروند و ضمن اين كه خود استغفار مىكنند، پيامبر صلى الله عليه و آله را وسيلۀ ميان خود و خدا قرار دهند تا آن حضرت نيز از خداوند براى آنان طلب آمرزش كند. در چنين صورتى توبۀ آنها پذيرفته خواهد شد. و اين مصداق بارز توسل به پيامبر صلى الله عليه و آله است كه خداوند آن را به مردم ياد داده است و اين آيه مشروعيت توسل به غير خدا را به روشنى ثابت مىكند.
البته به زودى اين مطلب را مطرح خواهيم كرد كه حيات و ممات پيامبر صلى الله عليه و آله در مسألۀ توسل فرقى نمىكند و اين مطلب در احاديث صحيحهاى وارد شده كه نمونههاى آن را خواهيم ديد.
توسل در احاديث
مشروعيّت توسل به اولياء اللّٰه و واسطه قرار دادن آنها براى تقرّب به اللّٰه و طلب حاجت از او، در روايات و احاديث متعددى آمده و سيرۀ مسلمانان از عهد پيامبر صلى الله عليه و آله تا