122
أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ بِمٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاّٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ ». 1
«كشته شدگان در راه خدا را مردگان نپنداريد، بلكه زندگانند و پيش پروردگارشان روزى مىخورند و از آن چه كه به آنها داده شده شادمانند و به كسانى كه هنوز به آنها نپيوستهاند و در پى آنها هستند مژده مىدهند كه ترسى براى آنها نيست و اندوهگين نشوند».
در مورد اين كه مردهها به خصوص انبيا و اولياى الهى پس از مرگ هم داراى درك و شعور، آن هم به صورت قوىتر از دنيا هستند و پيوند آنها با زندهها قطع نشده، شواهد بسيارى از احاديث داريم در بعضى از اين احاديث به طورى كه خواهيم ديد علاوه بر اثبات شعور برتر به مردهها، به اين موضوع هم اشاره شده كه آنها با بدنهاى خودشان كه در قبر مدفون شده به نوعى رابطه دارند.
اكنون به چند حديث در اين باره توجه فرماييد:
1- عن ابىسعيد الخدرى قال رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله :
«اذا وضعت الجنازة فاحتملها الرجال على اعناقهم فان كانت صالحة قالت: قدمونى قدمونى وان