107تعليم و شفاعت بكنيم.
شفاعتخواهى از اولياى خدا نهايت تذلل و خضوع در برابر خداست و بنده به خاطر گناهانى كه كرده خود را در خور لطف الهى نمىبيند اما با حسن ظنى كه به خدا دارد از رحمت او مأيوس نمىشود و با درخواست شفاعت از كسانى كه خدا به آنها اذن شفاعت داده آنها را وسيله قرار مىدهد تا از رحمت واسعۀ الهى بهرهمند شوند.
اين است كه مىبينيم اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله همواره از آن حضرت درخواست شفاعت مىكردند و از او مىخواستند كه در قيامت آنها را فراموش نكند و از شفاعت خود بهرهمند سازد و آن حضرت با مهربانى و عطوفت خاصى كه داشت به آنها قول شفاعت مىداد.
اكنون به چند نمونه از احاديثى كه در بارۀ شفاعت خواهى اصحاب از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه در كتب حديثى آمده توجه فرماييد:
1- عن عوف بن مالك فى حديث طويل قال قال رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله :
«خيرنى ربى بين: ان يدخل نصف امتى الجنة بغير حساب و لاعذاب، وبين الشفاعة. قلنا: يا رسول اللّٰه ما الذى اخترت؟ قال: اخترت الشفاعة، قلنا جميعا:
يا رسول اللّٰه اجعلنا من اهل شفاعتك قال: ان