94
معناى دعا و اقسام آن
دعا در لغت به معناى خواندن و در اصطلاح، درخواست حاجت از خداوند است.
دعا بر دو قسم است:
1 - گاه دعا كننده مطالب و نيازهاى خود را به زبان خود و به هر بيانى كه قدرت بر آن دارد، در پيشگاه خداوند اظهار مىكند، اين قسم را دعاهاى غير وارده مىنامند.
2 - قسم دوّم آنكه دعا كننده، مطالب و خواستهاى خود را با الفاظ مخصوصى كه از پيشوايان دين رسيده، اظهار مىنمايد. اين قسم ادعيه را دعاهاى وارده يا «ادعيۀ مأثوره» مىنامند. ادعيه مأثوره نيز بر دو قسم است:
الف - ادعيهاى كه بايد در شرايط خاصّى خوانده شود؛ مثلاً در وقت مخصوص يا محل معلوم، و بالاخره آداب و شرايط ويژهاى براى آن ذكر شده باشد.
ب - دعاهايى كه از پيشوايان دين رسيده ولى براى آنها هيچگونه شرطى ذكر نشده است.
البته هر نوع دعا و درخواست از پروردگار يكتا، مطلوب شارع است و در روايت وارد شده:
«الدُّعٰاءُ مُخُّ