50
«مَعَاشِرَ النَّاسِ حُجُّوا الْبَيْتَ بِكَمَالِ الدِّينِ وَ التَّفَقُّهِ، وَ لاٰ تَنْصَرِفُوا عَنِ الْمَشَاهِدِ إِلاّ بِتَوْبَةٍ وَ إِقْلاٰعٍ». 1
«اى مردم، با دين و فقه كامل حج كنيد و از مشاهد اين سفر برنگرديد مگر با توبه و بازايستادن از گناه.»
سفر حج فرصت بسيار مناسبى است كه اگر زائر ضعفهاى اخلاقى داشت، در اين سفر به رفع آن بكوشد و در حين سفر نيز مراقب دست و زبان و چشم خود باشد و از گناه خوددارى كند. غيبت كسى را ننمايد، بيهوده نگويد، مخصوصاً چشم خود را از نظر به نامحرمان از هر ملّيت و رنگى كه باشند بپوشد. باز بودن صورت زنان در حال احرام آزمايشى است براى مردان كه چقدر تسلّط بر نفس دارند.
بنابر اين در آن سرزمين پاك، برادران و خواهران جهات اخلاقى را به دقت رعايت كنند. خواهران در حفظ حجاب مسامحه نكنند. بىتوجهى به حجاب و حريم اخلاق اعمال را بىارزش كرده و سعى و تلاش را بر باد مىدهد.
در اينجا مناسب است به گفتگويى كه امام چهارم عليه السلام با شبلى داشتند اشاره كنيم:
امامسجاد، زينالعابدين عليه السلام در سفر حج شبلى را ديدند