47 او را رها ساخته و بر او سبقت گيرد تا از نظرش ناپديد شود، به ريختن خون او اقدام كرده و به نابودى‌اش كمك نموده است.»

حق همسفر و اهميت همراهى با او، تا بدانجاست كه آن را يكى از حقوق ويژۀ انسانى برشمرده كه حتى اگر همسفر غير مسلمان باشد، اين حق برقرار است.

على عليه السلام با مرد ذمّى همسفر شدند، ذمى پرسيد: قصد كجاداريد؟ فرمود: قصد كوفه دارم. بر سر دوراهى رسيدند.

اميرالمؤمنين عليه السلام به جاى اين كه طريق كوفه را بپيمايد، وى را همراهى نمود. ذمى گفت: مگر شما قصد كوفه نداشتيد؟ فرمود: چرا. عرض كرد: پس چرا به مقصد خود رهسپار نشديد و راه كوفه را نپيموديد؟ فرمود: مى‌دانم، ولى تكميل حق مصاحبت به اينست كه همسفر، همسفر خود را با ميل و رغبت مشايعت كند و پيامبر ما، ما را به اين امر فرمان داده است. ذمى گفت: پيامبر شما چنين فرموده؟ فرمود: آرى. ذمى گفت: پيروان اين پيامبر بخاطر همين صفات خجسته‌اش وى را پيروى كرده‌اند. گواه باشيد كه من آيين او را پذيرفتم. ¹