154
فلسفۀ زيارت و توسل
يكى از مسائل مهم در باب زيارت، استمداد از ارواح پاك اولياى الهى در حال «ممات» آنها است، خواه به صورت درخواست دعا باشد يا به صورت كار خارقالعاده.
با توجه به چهار مطلب ذيل بدين مسأله خواهيم رسيد، كه درخواست از پيامبر و امام در حال ممات آنها نيز با حال حياتشان تفاوتى ندارد.
الف: بقاى روح و روان انسان پس از مرگ.
ب: واقعيت انسان همان روح و روان اوست.
ج: ارتباط با جهان ارواح امكان پذير مىباشد.
د: احاديث صحيحى كه محدّثان اسلامى نقل كردهاند، شاهدى گويا بر صحت و استوارى چنين استمدادهايى است، و پيوسته روش مسلمانان در تمام اعصار اين چنين بوده است و از زيارت و توسلات بهرهها گرفته و آثار عملى آن را ديدهاند.
مسلمانان، با تمام اختلافهايى كه در فروع فقهى دارند، هر صبح و شام در تشهد نماز، پيامبر عظيم الشأن خدا را مورد خطاب قرار داده و مىگويند: «اَلسَّلاٰمُ عَلَيكَ ايُّهَاالنَّبِىُّ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكٰاتُهُ».