134
«لبيك بگو، بدين معنا كه خداوند بزرگ را در دعوتى كه فرموده است اجابت نموده و با صفا و اخلاص و بدون غل و غش پاسخ دهى و به رشته استوار او چنگ زنى.»
كسى كه خدا را نه تنها به زبان بل با تمام وجود و درون و برون پاسخ داده، در همه چيز و همه حال تسليم حق تعالى خواهد بود و حلال و حرام خدا را تسليم خواهد گشت و رشتۀ استوار ايمان را از دست نخواهد داد و هرگاه محرم اين خانه و همراز با صاحبخانه شد سروش حق را به گوش جان خواهد شنيد و به گفتۀ حافظ:
تا نگردى آشنا زين پرده رازى نشنوى
گوش نامحرم نباشد جاى پيغام و سروش
زائر گرامى! مىدانى كه امامان و اولياى خدا در اين لحظهها چه حالت معنوى و جذبۀ عرفانى داشتند؟ سعيد بن مُسَيّب گويد: نديدم حال كسى را همانند حالت زين العابدين عليه السلام آنگاه كه مىخواست تلبيه بگويد؛ هنگام لبّيك گفتن بدنش مىلرزيد و زبانش مىگرفت و اشك مىريخت. پرسيدند: اين چه حالتى است؟ فرمود: مىترسم خداوند بگويد: «لا لبّيك» يعنى: نه، واقعاً تو پاسخ