177
72 - شيوۀ زيارت ابى عبداللّٰه عليه السلام
زيارت ابى عبداللّٰه الحسين عليه السلام بايد به گونهاى انجام شود كه غم و حزن جانكاه آن زمان را در خاطرهها زنده كند و زائران را به ادامۀ راه آن حضرت تشويق نمايد.
امام صادق عليه السلام فرمود:
«اِذا ارَدتَ زِيارَةَ الحُسَين فَزُرهُ وَ أَنتَ كَئِيتٌ حَزينٌ مَكرُوبٌ، شَعثاً مُغبراً جائِعاً عَطشاناً، فَاِنَّ الحُسَينَ عليه السلام قُتِلَ حَزيناً مَكرُوباً شَعثاً مُغبراً جائِعَاً عَطشاناً، و سَلْهُ الحَوائِجَ وَانصَرِف عَنهُ، وَلاتَتَّخِذهُ وَطَناً». 1
«هر گاه خواستى حسين عليه السلام را زيارت كنى، آن حضرت را با حالتى غمگين، اندوهناك، ژوليده، پريشان، گرسنه و تشنه زيارت نما، زيرا حسين بن على عليه السلام در حالتى غمين، گرد و خاك بر صورت نشسته، و تشنه و گرسنه به شهادت رسيد، آنگاه نيازهاى خود را بخواه و برگرد و آنجا را وطن قرار مده.»
كرام بن عمرو، در حديثى ديگر همين نكات را از