159مرحوم مجلسى در كتاب «بحار» 1 و «تحفه» از اين آيه و روايت استظهار فرموده كه:
«بلند نمودن آواز در حرم مطهّر نبوى و مشاهد شريفه (صلوات اللّٰه عليهم اجمعين) چه در زيارت و چه در غير آن، منهى و مذموم است.»
سپس محدث نورى مىنويسد:
«و چه نيك فرموده و اين ادبى است خاص، كه در مرحلۀ احترام و تعظيم، رسول خدا صلى الله عليه و آله و ذريۀ طاهرهاش عليهم السلام را به آن امتياز اختصاص داده و پردۀ ناموس براى تكريم و توقير ايشان درميانشان گذاشته، پس هر كه آواز را بلند كند، هر چند در عبادتى باشد كه بلند نمودنِ آن صدا در آن ممدوح باشد، پردۀ ناموس الهى را دريده است...» 2
و از اين جا معلوم مىشود قباحت و شناعت آنچه متعارف و مرسوم شده در حرمِ مطهر علوى و بقعۀ منورۀ حسينى عليهما السلام كه در اوقات نماز، خصوص در صبح