78مسجد شريف نبوى، نه در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله براى اذان گفتن مناره داشت و نه در عهد خلفا
بلال بن رَباح براى بانگ نماز صبح بر بام خانۀ زنى از بنىنجار مىايستاد. عروة بن زبير از زنى از بنى نجار روايت مىكند كه گفت: بامِ خانۀ من از خانههاى اطراف مسجد بلندتر بود و بِلال هر صبح بر بام خانۀ من مىرفت و اذان مىگفت. او هر سحر به منزل من مىآمد و مىنشست تا وقت فجر در رسد. چون طلوع فجر را مىديد بر بام مىشد و مىگفت: «اللّهمّ انّي أحمَدُكَ وَ اسْتَعِينُكَ عَلىٰ قُرَيش أَن يُقِيمُوا دينك» سپس آواز به اذان بلند مىكرد.
از آنچه گذشت معلوم شد كه نياز به مكان بلندى براى اذان، مسلمانان را در مدينۀ منوره واداشت كه جاى اذان را از بام مسجد به بلندترين بام منازل مجاور برند تا آنجا كه سالها بعد بر بام مسجد شريف نبوى، منارهها ساختند.
دهم : منبرهاى مسجد شريف نبوى
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «بين خانۀ من و منبرم روضهاى است از روضههاى بهشت». و جابر از پيامبر صلى الله عليه و آله