22مؤمنان مىبينيم كه قبل از فتح، جان خويش را در طبق اخلاص گذاشت و با دشمنان به قتال و جهاد پرداخت و به خيل نخستين شهداى اسلام پيوست؛ قتال و شهادتى كه به مُثله و قطعه قطعه شدن اعضاى بدنش منجر شد و علفهاى بيابان بر پيكر خونينش كفن گرديد.
و آيات متعدد ديگرى كه حمزه، سيدالشهدا عليه السلام ، مصداق روشن و نمودار بارزى از اين آيات است.
در قرآن كريم، آيات متعدّدِ ديگرى نيز وجود دارد كه طبق نظريۀ مفسران و محدثان و بر اساس مضمون روايات از ائمۀ هدى عليهم السلام ، بهخصوص دربارۀ حضرت حمزه نازل و يا دربارۀ او تأويل شده است و خداوند سبحان در اين سند آسمانى و از طريق وحى بر ايمان و پايدارى او در دفاع از اسلام، مهر تأييد زده و استقبال او از شهادت در راه خدا را ستوده است كه در اين زمينه به نقل شش آيه بسنده مىكنيم:
1 -
هٰذٰانِ خَصْمٰانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيٰابٌ مِنْ نٰارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ 1
«اينان دو گروهند كه در بارۀ پروردگارشان به مخاصمه و جدال پرداختند؛ كسانى كه كافر شدند، لباسهايى از آتش براى آنها بريده شده و مايع سوزان و جوشان بر سرشان ريخته مىشود.»