172بود ولى در مدينه وجود محدّثانى از شيعه و اهل‌سنت؛ مانند امام سجاد و امام باقر و ابوسعيد خدرى و عبداللّٰه بن عمر و عروةبن زبير موجب گرديد كه به طور غير رسمى به مذاكره و نقل حديث پرداخته شود و جلسات حديث پس از نمازهاى پنجگانه در مسجدالنبى تشكيل مى‌شد؛ از جمله كسانى‌كه در اين سالها اشتياق به فراگيرى حديث داشتند، ابن شهاب زهرى بود و او در اين برنامه با امام سجاد ارتباط داشت و از آن‌حضرت حديث فرا مى‌گرفت و چند حديث كه از زهرى در فضيلت اهل‌بيت نقل شده، به اين مرحله از دوران زندگى‌اش مربوط مى‌شود.
زهرى در شام:
از آنجاكه زهرى فردى پول دوست و شهرت خواه بود و در مدينه به جهت وجود علما و محدثانِ معروف، رسيدن به اين آرزو برايش غير ممكن مى‌نمود، در سال 82 ، در حالى‌كه سى و يك سال از عمر او مى‌گذشت، مدينه را به سوى شام و دربار خليفۀ اموى، عبدالملك مروان (86 - 73) ترك كرد.
و شايد اين حركت، با اشاره و دعوت شخص خليفه بوده كه قبل از رسيدن به خلافت، در مدينه و گاهى در جلسات فراگيرى حديث، با ابن شهاب آشنايى داشت.
به‌هر حال، از اين تاريخ، با استقرار زهرى در دربار شام و دورى وى از اهل‌بيت، دشمنى‌اش با امير مؤمنان عليه السلام ، براساس