148به مدينه منتقل گرديد، چون اين خبر به پيامبرخدا صلى الله عليه و آله رسيد، از اين عمل منع كرد و فرمود: «ادفنُوهُم حَيثُ صُرِعُوا»؛ «در همانجا كه به شهادت رسيده‌اند، دفن كنيد.» و چون دستور پيامبر به مدينه رسيد و جنازه «شماس مخزومى) هنوز دفن نشده بود، او را به احُد برگرداندند و در همانجا به خاك سپردند. 1
پيامبرخدا در بالاى سر هر يك از شهدا قرار مى‌گرفت، جمله‌اى در مقام ارجمند شهادت و رتبه و درجۀ والاى شهدا در قيامت بيان مى‌كرد؛ از جمله اينكه مى‌فرمود:
«أَنَا شَهيدٌ عَلىٰ هٰؤُلٰاءِ أَنَّهُ مٰا مِن جَريحٍ يُجْرَحُ في‌اللّٰه إِلّا وَ اللّٰهُ يَبعَثُهُ يَومَ القِيامَة و جُرحه يَدمى اللَّونُ لَونُ دَمٍ وَ الرِّيحُ ريحُ مِسكٍ».
«من شهادت مى‌دهم كه كسى در راه خدا مجروح نمى‌شود مگر اينكه خداوند در روز قيامت او را در حالى محشور مى‌كند كه از جراحت او خون جارى است، رنگ آن رنگ خون و بويش بوى مشك است.»
آنگاه مى‌فرمود:
«اُنْظُرُوا أَكثر هٰؤُلٰاءِ جمعاً لِلقرآن، فَاجْعَلُوه أَمٰام اصحابه في الْقَبر». 2