85به سادگى بگذرد و با توجيهاتى بر سكوت خود سرپوش بگذارد. چنانكه در دوران حاكميت رژيم ستمشاهى در ايران عدهاى با مطرح كردن عذرهايى همچون «لزوم تقيّه»، «مشروط بودن وجوب نهى از منكر به احتمال تأثير»، «شكسته شدن قداست حوزه و روحانيت»، «فقدان قدرت مقابله با گلوله و توپ» و امثال آن از پيوستن به مبارزات روحانيت متعهد و انقلابى اجتناب كرده و زندگى راحت و بىدغدغه و نگرانى و محفل آرام درس و بحث را بر قيام و مبارزه و زندان و تبعيد ترجيح مىدادند.