146آن دشمن را به زمين زده است.

بهترين ارمغان اين سفر، همراه بردن همين حالتهاى با صفا و پر معنويّت ايّام حج است. وقتى كه در منا و عرفات، اشك ريختى وتوبه كردى و با خدا و رسول آشتى نمودى و به امام زمان «عج» قول دادى كه پيرو شايسته و شيعۀ پاى بند به ديانت باشى، ديگر نبايد زير قولت بزنى و پيمان بشكنى و باز هم از در دوستى و رفاقت با شيطانى درآيى! در حديث است: حاجى تا گناه نكند، نورانيّت حج در او باقى است.

و در حديث ديگر است: حاجى وقتى «عرفه» را درك مى‌كند، مشمول رحمت الهى مى‌شود و آمرزيده مى‌گردد، همچون روز تولّد از مادر.

حيف است كه اين پاكيزگى روح، از دست برود و دوباره غفلت بر دل و جان، سايه اندازد. راست گفته‌اند كه مهمتر و سخت‌تر از پيروزى، نگهدارى آن است.

تو كه در اين مشاعر مقدسه و مواقف كريمه، وقوف و بيتوته كردى، تو كه دست و صورت بر كعبۀ مقدس ماليدى، تو كه گرد خانۀ خدا طواف كردى، تو كه به ياد هاجر و اسماعيل، در «حجراسماعيل» نماز خواندى، تو كه پشت مقام ابراهيم عبادت كردى، تو كه در حرم پروردگار، به