197
«الْمِسْكِينُ عَلَى بَابِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهِ بِالْجَنَّةِ». 1
«بينوا بر درگاه تو است، پس بهشت را به او عطا فرما!»
امام صادق عليه السلام وقتى مى‌خواست با خانۀ خدا وداع كند و از مسجد الحرام بيرون آيد، نزديك درِ مسجد، مدت زيادى به سجده مى‌افتاد و سپس برخاسته، از مسجد خارج مى‌شد. 2
ابراهيم‌بن ابى محمود نيز گويد:
امام كاظم عليه السلام را ديدم كه با كعبه وداع مى‌كرد، پس آن گاه كه خواست از در مسجد بيرون رود به سجده افتاد، سپس برخاست و رو به كعبه كرد و گفت:
«اَللَّهُمَّ إِنِّي أَنْقَلِبُ عَلَى أَلاّٰ إِلَهَ إِلاّٰ أَنْتَ». 3
«بار خدايا! من برمى‌گردم و بر اين باورم كه جز تو معبودى نيست.»
از برخى امامان ديگر نيز اين شيوه وداع با كعبه نقل شده است.