105خداوند، و دعوت او رادر هر كجا و هر زمان مىپذيرد.
همچنين انداختن ظاهرى سنگريزهها، به نحو قطع و بدون ترديد يك معناى دقيق را مىرساند كه خود مقامى بلند و مرتبۀ ارجمند دارد و آن تربيت و پيدايش استعداد تازهاى است در شخص رمىكننده، و آن ترس از شرّ شيطان و دشمنى او است.
خداوند تعالى فرموده:
«البته شيطان دشمن شماست، پس او را دشمن بدانيد.» 1
دور شدن از كمينگاههاى او و فريب و گمراهى او است. پس همانا رمى كننده سنگريزهها را به سوى شيطان رانده شده كه دشمنى او پوشيده نيست مىاندازد براى اينكه خود را به آدم عليه السلام شبيه نمايد، چون موقعى كه آدم عليه السلام حج را بجاى آورد جبرئيل عليه السلام امر كرد او را كه در نزد جميع مشاعر از خداوند تعالى طلب آمرزش گناهش را نمايد، و او را امر كرد كه سنگ ريزهها را از مزدلفه بردارد، پس هنگامى كه به محل افكندن سنگريزهها رسيد، شيطان در محل هر جمرهاى متعرض او شد و گفت: اى آدم قصد كجا دارى؟ جبرئيل به او گفت: با او سخن مگو و هفت سنگ ريزه به او بيفكن.
نشانههايى كه از سنگ و گل ساخته شده به آن مواضع و به معناى آن اشاره ميكنند - چون شيطان سه بار به آن حضرت نمايان