78«بار خدايا! رفاه و آسايش و گشايش و سلامت از ناحيۀ تواست، بارخدايا! تحقيقاً عمل نيكم كم رمق و ضعيف و ناچيز است آن را به نفع من دو چندان ساز و از اعمالِ بدى كه بدانها دست يازيديم و فقط تو بر آنها آگاهى و برخلقِ تو پنهان است در گذر، و به تو از آتش دوزخ پناه مىخواهم.»
و هر چه بيشتر دعا كند و فراوان از خدا در خواست نمايد. آنگاه به استلام «ركن يمانى» و ركنى كه حجر الاسود در آن قرار دارد روى آوَرد و بر آنها بوسه زند و طواف را با اين دعا به پايان بَرَد كه:
«ألّلهم قنِّعني بما رَزَقتني وبارِك لي فيما آتيتني»
«بار خدايا! مرا بدانچه ارزانى داشتى قانع و راضى گردان، و در آنچه به من عطا فرمودى بركت و فزونى به هم رسان.»
وقتى از طواف فارغ گشت، مقامِ ابراهيم را آهنگ نمايد و در آنجا دو ركعت نماز گزارد؛ البته مقامِ ابراهيم را به هنگام نماز پيش روىِ خود قرار دهد و در ركعتِ اول بعد از حمد، سورۀ توحيد و در ركعت دوم سورۀ جحد (الكافرون) را قرائت كند و پس از تشهد و تسليم، خداى را سپاس گويد و بر محمد و آل او درود فرستد و از خداوند متعال درخواست كند طوافِ او را به شرف قبول نائل سازد و آن را آخرين كار او قرار ندهد، بلكه بارها وى را به توفيقِ زيارتِ خانهاش و طواف برگردِ آن مفتخر گرداند و در مقامِ حمد و ستايش الهى و درود بر پيامبر و آلِ او و درخواستهايش، دعايى را اين چنين بخواند:
«الحَمد للّٰهبمحامده كلِّها على نعمائه كُلّها حتّى يَنتهي الحَمد إلى ما يُحبُّ و يَرضىٰ. ألّلهم صلِّ على محمّد و آلِ محمّد،