85بعد از واقعۀ خونين ششم ذىالحجه 1407 و كشتار ايرانيان در نزديكى پل حجون (در حدود چهارصد نفر) به پيشنهاد عربستان، وزراى كشورهاى اسلامى و بخصوص كشورهاى عربى در عمان اجتماع كردند و تصويب كردند كه به دلائل افزايش جمعيت كشورهاى اسلامى و محدوديت زمانى اعمال حج و محدوديت امكنۀ منا و عرفات، همه ساله از هر كشور اسلامى بيش از11000 جمعيت آن كشور به حج راه داده نشود (يعنى از هر يك ميليون جمعيت فقط يكهزار نفر حداكثر مىتوانند به حج مشرف شوند) و چون رابطه سياسى ايران و عربستان بعد از اين واقعه خونين قطع گرديد و پس از سه سال مجدداً برقرار شد، عربستان اجازه داد ايران تعدادى را كه در طول سه سال قطع رابطه به حج اعزام نكرده بود، در طول سالهاى 70، 71 و72 اضافه بر سهميۀ مقرر، به حج ببرد.
لذا در سالهاى فوق به جاى هر سال 55 هزار، 110 هزار حاجى راهى حج مىكرد و حدود هفت هزار به عنوان عوامل خدماتى و ستادهاى مختلف همراه كاروانها اعزام مىداشت. ولى از سال 73 از طريق شخص ملِك و وزير جديد حج كتباً ابلاغ شد، سهميۀ زاير ايران برطبق مصوبۀ وزيران خارجۀ كشورهاى اسلامى در عمان، نسبت به جمعيت ايران كه آمار رسمى آن در سال 70، 55 ميليون اعلام شده، فقط 55 هزار زاير مىباشد.
بخاطر نصف شدن تعداد سهميه از طرفى و به انتظار بودن 480 هزار نفر زاير ثبت نام كرده بعد از ده سال از طرف ديگر، سازمان حج