174سيوطى هم نوشته است: ¹

در جاهليت پس از نحر شتران، خانۀ كعبه را به خون شتران آلوده مى‌كردند و خون قربانى را به اطراف خانۀ كعبه مى‌پاشيدند ²، مسلمانان هم مى‌خواستند چنين كنند ولى اين آيه آنان را از اين كار باز مى‌داشت و چون هدف اصلى تقواست، خدا گفت: لَنْ يَنٰالَ اللّٰهَ لُحُومُهٰا ، وَ لٰكِنْ يَنٰالُهُ التَّقْوىٰ مِنْكُمْ يعنى با امتثال از اوامر الهى و خوددارى و پرهيز از نواهى، رضا و خشنودى خدا حاصل مى‌شود.

ابن عربى، نوشته است: ³

در بحث از لَنْ يَنٰالَ اللّٰهَ لُحُومُهٰا ⁴ نيل، از الفاظى است كه به خدا تعلق نمى‌گيرد و اين يك تعبير مجازى است و منظور از نيل در اين جا، قبول كردن است؛ زيرا آن چه كه به كسى مى‌رسد، اگر موافق طبع و خوشايند او باشد مى‌پذيرد و قبول مى‌كند و چنانچه آن چيز مخالف باشد و ناخوشايند، نمى‌پذيرد و آن را ناخوشايند مى‌شمارد و خلاصه مى‌خواهد بگويد: خداى بزرگ، آن چه را كه از شما مى‌پذيرد. تقواست؛ وَ لٰكِنْ