129 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ الَّذِي جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ . ¹

«آنان كه كفر ورزيدند و مردم را از راهِ دينِ خدا و مسجد الحرام باز مى‌دارند - مسجدى كه ما آن را براى همۀ مردم پرستشگاه قرار داديم - و بومى و غير بومى ² هم در آن يكسانند، (اينان بايد بدانند) كه ما به هر كس از ايشان كه بخواهد در آنجا ستمى بكند، به او عذاب دردناكى مى‌چشانيم.»

در اين آيه، خدا مزاحمت و مخالفتى كه كفّار براى مؤمنان از مسجد الحرام فراهم مى‌كردند و مردم را از اطاعت خدا و مسجد الحرام كه عبادتگاه مردم است، باز مى‌داشتند، بيان مى‌كند و كيفر اين كار اينان را با نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ شرح مى‌دهد.

در اين آيه، خدا مسجد الحرام را خانۀ مردم مى‌خواند ...وَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ الَّذِي جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً... وكسى نمى‌تواند از مردم جلوگيرى كند، با توجّه به اين كه اين نمازگاه و اين محلّ عبادت و اين جايگاه كه محلّ برگزارى اعمال حجّ هم هست، بومى و غير بومى، شهرى و بيابانى،