114به آنها اذيت مى‌نمايند؛ چرا كه در خانۀ كدخدا هم باشد، به اين قسم راهش نمى‌دهند كه اينجا خانۀ خداست، به ابراهيم و اسماعيل چنان كه فرمود: طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ به نبى‌خاتم فرمود: محض سرمشق تو وَ ثِيٰابَكَ فَطَهِّرْ و نعلين هستى بگذار و تا چه رسد كه كفش خود را براى يك پول به كفش‌دار ندادن و در حرم خدا و رسول برند فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوٰادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً و به همان قسم كه به دربار همايونى مشرّف شد، عجز و انكسار و خضوع و خشوع را زياد نمايد؛ نه آنكه كلاه را كج بر سر نهند و بر سر خدا و رسول منّت گذارند و نگاه ننمايند جز بر عونت و جواب سلام نگويند مگر به خشونت.

از مردم بخواهند و متوقّع باشند، عبوديت و بندگى نمايند جناب آقا را؛ زيرا كه دو اسبه سوار مى‌شوند و فخريّه بر بندگان خدا مى‌نمايند كه ما صاحب خانه والاييم و زراعت و باغ داريم... لسان الغيب فرموده:

قدم بنه به‌خرابات جز به شرط ادب كه ساكنان درش محرمان پادشهند

مبين حقير گدايان عشق را كين شهان بى‌كمر و خسروان بى‌كلهند

رسول خدا صلى الله عليه و آله حج فرمود و بر راحله سوار بود و در زير پاى مباركش بارى گذاشته كه بسيار بى‌قيمت و مختصر بود و فرمود: «خُذُوا عَنّى مَناسِكَكُم». ¹

كعبۀ دل

اى قوم به حج رفته كجاييد، كجاييد؟ معشوق همين جاست، بياييد، بياييد