58معين بود، زيرا اوائل پاييز كاروان قريش، از شام به مكه باز مىگشت.
در تمام نبردها كسب اطلاعات، نخستين گام پيروزى بود. تا فرماندۀ لشكر، از استعداد دشمن و نقطه تمركز آنها و روحيۀ جنگجويان آگاه نباشد، چه بسا ممكن است در نخستين برخورد شكست بخورد.
بنا به نقل مرحوم مجلسى، 1 رسول خدا «عدى»، را براى كسب اطلاعات از مسير كاروان و تعداد محافظان كاروان و نوع كالايشان اعزام نمود. اطلاعات رسيده به قرار زير بود:
1- كراوان بزرگى است كه تمام اهل مكه در آن شركت دارند.
2- سرپرست كاروان «ابوسفيان»، و در حدود چهل نفر پاسبانى آن را بر عهده دارند.
3- هزار شتر، مال التجاره را حمل مىكند، و ارزش كالا حدود پنجاه هزار دينار است.
از آنجا كه ثروت مسلمانان مهاجر مقيم مدينه، از طرف قريش مصادره شده بود، بسيار به موقع بود كه مسلمانان كالاهاى تجارتى آنها را ضبط كنند! و اگر قريش، بر عناد و لجاجت خود در مصادره اموال مسلمانان مهاجر استقامت ورزند، مسلمانان متقابلا كالاهاى تجارتى را ميان خود به عنوان غنيمت جنگى تصرف كنند. از اينرو، رسول خدا رو به اصحاب خود كرد و فرمود:
هان، اى مردم اين كاروان قريش است. مىتوانيد براى تصرف