112(قهرمانان و نماينده مخصوص قريش در صلح حديبيه)، سوگند ياد كردند كه از ورود نيروهاى اسلام به شهر جلوگيرى كنند؛ و گروهى فريب آنان را خورده، با شمشيرهاى برهنه راه را به روى نخستين واحد ارتش اسلام بستند.
نيروهاى نظامى اسلام وارد شهر مىشوند
پيش از آنكه نيروهاى اسلام وارد شاهراههاى مكه شوند، پيامبر تمام فرماندهان را احضار كرد و فرمود: تمام كوشش من اين است كه فتح مكه بدون خونريزى صورت گيرد. از اين نظر، از كشتن افراد غير مزاحم بايد خوددارى نمود، ولى بايد ده نفر به نامهاى «عكرمة بن ابىجهل» و «هبّار بن الاسود» و «عبداللّٰه بن سعد ابيسرح» و «مِقيس حُبابه ليثى» 1 و «حويرث بن نقيذ» و عبداللّٰه ابن الزبيرى» و «حارث بن طلاطلة» و چهار زن كه هركدام از اين ده نفر مرتكب قتل و جنايت شده و يا آتش افروز جنگهاى گذشته بودند؛ در هركجا دستگير شوند بلافاصله اعدام گردند. 2تمام واحدها بدون نبرد و جنگ وارد شهر شدند و دروازهها به روى آنها باز بود؛ جز در مسير واحدى كه خالد بن وليد فرماندهى آن را در اختيار داشت، دستهاى به تحريك عكرمه و صفوان، و سهيل به نبرد پرداختند و با پرتاب كردن تير و شمشير، بسوى آنان ابراز مقاومت