97بهترين آن را پيروى مى‌كنند. آنها كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده و آنها همان خردمندانند.»
از اينجا دانسته مى‌شود كه مخاطب نيز مانند پيام‌رسان مسؤوليت دارد، مسؤوليت فكر كردن، سنجيدن و انتخاب نمودن و در اينجا عقل و خرد و اراده، نقش مهمى ايفا مى‌كند و اگر مشعل عقل به خاموشى گراييد، در چنين حالتى چشمه‌هاى روح آدمى با گِل و لاىِ هواى نفس كور مى‌گردد و اين را قرآن نوعى ستم مى‌خواند كه نه تنها مانع بهره‌ورى از مواعظ شفا بخش قرآن شده، بلكه بر عمق بيمارى شخص مى‌افزايد.
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مٰا هُوَ شِفٰاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لاٰ يَزِيدُ الظّٰالِمِينَ إِلاّٰ خَسٰاراً 1
«از اين قرآن چيزى كه شفابخش و رحمت براى مؤمنان است مى‌فرستيم در حالى كه اين براى ستمكاران جز زيان و خسران نمى‌افزايد.»
دارو سبب درد شد اينجا چه اميد است
زايل شدن حادثه و صحّت بيمار؟!
امير مؤمنان عليه السلام دربارۀ گوش‌هاى ناشنوا مى‌فرمايد:
«وُقِرَ سَمْعٌ لَمْ يَفْقَهِ الْوَاعِيَةَ وَ كَيْفَ يُرَاعِي النَّبْأَةَ مَنْ أَصَمَّتْهُ الصَّيْحَةُ». 2